Oferta

Kupując kamerę przemysłową trzeba dobrze określić w jakich warunkach dana kamera będzie pracowała. Bardzo istotne jest to czy rejestracja obrazu „widzianego” przez kamerę będzie odbywała się w dzień w nocy czy może w obu sytuacjach dlatego należy dobrać odpowiednią kamerę a także obiektyw.

Wybierając kamerę stajemy przed wyborem czy zastosować kamerę kolorową czy czarno-białą.

Ze względu na obserwację poglądową dużo lepsze efekty uzyskuje się stosując system oparty na kamerach kolorowych. System kolorowy pozwala na lepszą obserwację szczegółów, dlatego lepiej spełnia wymagania np. przy obserwacji tłumu na ulicy, klientów w supermarketach. Jest on jednak mniej czuły od kamer czarno-białych.

Często instalatorzy zastanawiają się nad kwestią, czy nie lepiej zaproponować system kamer czarno-białych. Czułość widmowa kamer czarno-białych obejmuje zakres podczerwieni, dzięki czemu przy zastosowaniu reflektorów podczerwieni możliwa jest dyskretna obserwacja w nocy. Warto przy tym wspomnieć, że podczerwień dla celów CCTV jest to światło, które jest niewidoczne dla ludzkiego oka, ale jest widoczne dla kamery monochromatycznej. Długość fali promieni podczerwieni mieści się w przedziale od 700 do 1000 nm (nanometrów).

Istotnym parametrem kamery jest rozmiar przetwornika CCD. W kamerze ma wpływ na kąt widzenia. Stosowanie obiektywu o formacie większym, niż format przetwornika kamery, powoduje zmniejszenie kąta widzenia.

Taka kombinacja daje z kolei zwiększoną rozdzielczość oraz jakość obrazu, ponieważ wykorzystywany jest w niej tylko środek obiektywu, gdzie elementy optyczne są oszlifowane z większą precyzją.

Dostępne są typowe kamery o standardowej rozdzielczości – monochromatyczne 420/480 linii oraz kolorowe – 350 linii, które dobrze spełniają swoją rolę w układach obserwacyjnych.
Stosowanie kamer o zwiększonej rozdzielczości – odpowiednio 570/600 i 460 linii pozwala na późniejszy odczyt zarejestrowanych szczegółów. Takie kamery o podwyższonych parametrach, wyposażone w dobrej klasy obiektyw i obudowy z grzałkami wyposażonymi w termostat na pewno nie zawiodą oczekiwań i zapewnią uzyskanie dobrego obrazu w każdych warunkach.

Ze względu na charakter obserwowanego obiektu tzn. dzieci i młodzież należy uwzględnić kamery, które mogą być narażone na przypadkowe lub celowe uszkodzenia.

W celu ograniczenia bezpośredniego dostępu do kamery należy stosować montaż w górnych częściach pomieszczeń, stosować dodatkowe obudowy, które uniemożliwią np. zmianę położenia pierścienia ostrości obiektywu. Stabilne uchwyty – które nie będą wrażliwe nawet na uderzenia np. piłką.

Dużo lepsze efekty daje zastosowanie uchwytów metalowych skręcanych „tradycyjną śrubą”, niż tanich, plastikowe uchwytów z przegubem kulowym.

W przypadku sufitowych kamer kopułowych warto stosować wandaloodporne obudowy z poliwęglanu.

Stosując monitoring na np. placach zabaw i parkingach placach targowych trzeba uwzględnić, że kamera pracuje w zmiennych warunkach (opady deszczu, mróz) dlatego na zewnątrz polecamy stosować do kamer obudowy zewnętrzne z grzałkami i termostatem.

Na system telewizji przemysłowej składa się szereg urządzeń elektronicznych. Aby stworzyć najprostszy system potrzebować będziemy: urządzenia rejestracji obrazu, kamer przemysłowych (obiektywów), zasilaczy, urządzeń podglądu obrazu.

Przykładowy system telewizji przemysłowej

Obiektywy


Sprawą podstawową jest dobranie do każdego konkretnego zastosowania odpowiednich obiektywów. Nieprawidłowy wybór obiektywu może spowodować złe działanie całego systemu.

Obiektywy z przysłoną automatyczną używane są zazwyczaj na zewnątrz budynków, gdzie panują zmieniające się warunki oświetlenia.

Obiektywy z przysłoną ręczną są używane zazwyczaj dla zastosowań wewnętrznych, gdzie poziom światła pozostaje stały. Oprócz tego że zdecydujemy się na rodzaj przysłony to musimy stanąć przed wyborem długości ogniskowej obiektywu.

Długość ogniskowej obiektywu jest związana bezpośrednio z kątem widzenia, który ma być osiągnięty. Małe długości ogniskowych dają szerokie kąty widzenia. Duże długości ogniskowej dają wąskie kąty widzenia.

Tak więc, aby możliwa była szczegółowa identyfikacja pojazdów i osób z dużych odległości należy montować obiektywy o długich ogniskowych.

Powyższe informacje pochodzą ze strony www.satel.pl

Rejestracja obrazu


Zanim zdecydujemy się na konkretny sposób rejestracji obrazu należy zastanowić się nad tym czego oczekujemy od naszego systemu telewizji przemysłowej.

Ile kamer chcemy mieć w swoim systemie telewizji przemysłowej? Czy chcemy mieć możliwość zdalnego podglądu monitorowanego obiektu? Jaki ma być stopień automatyzacji? Czy przewidujemy dalszą możliwość rozbudowy systemu CCTV ?

Karty komputerowe – oferują największe możliwości przy najniższej cenie, jest tam z reguły stosowane najnowsze oprogramowanie, a system jest najbardziej elastyczny do konfiguracji i rozbudowy. Problemem jest właściwy dobór sprzętu, oprogramowania i zabezpieczenie przed modyfikacją przez osoby lub wirusy. Nie oznacza to jednak, że karty są na „przegranej pozycji”. Nawet w przypadku małych instalacji w pewnych szczególnych przypadkach może być lepsze. Przykład: budowa kilku kamerowych systemów CCTV rozproszonych w kilku miastach i ich zdalne zarządzanie z jednego miejsca. Taki problem w prosty sposób można rozwiązać stosując karty, za pomocą, których można zrealizować znacznie więcej funkcji niż w prostych rejestratorach. Oprogramowanie umożliwia zazwyczaj podgląd zdalny z dowolnego miejsca za pomocą standardowych przeglądarek internetowych lub dodatkowych programów klienta zdalnego.

Głównymi zaletami kart są: prosta instalacja, bardzo dobra praca w sieci lokalnej jak i zewnętrznej, prosta obsługa operatora systemu, możliwość dalszej rozbudowy systemu (dodanie większej liczy kart – zwiększenie liczby wejść i prędkości zapisu).

Rejestratory cyfrowe – oferują prosty montaż, łatwą obsługę – porównywalną z urządzeniami powszechnego użytku, stabilną pracę. Jednak są to systemy trudne są do rozbudowy i modyfikacji. W prostych rejestratorach praktycznie odtwarzanie archiwum możliwe jest wyłącznie na urządzeniu rejestrującym. Utrudnione jest wyjęcie dysku i podłączenie go bezpośrednio do komputera. Co prawda pojawiają się powoli takie urządzenia w których materiał można przegrać z pewnymi ograniczeniami na inny nośnik np. karty Compact Flash, czy CD. Takie możliwości dostępne już są w rejestratorach, gdzie odbiorca dostaje dodatkowo specjalne oprogramowanie do odtwarzania plików archiwalnych.

Rejestratory pozwalają na wizualną rejestrację zdarzeń, dzięki czemu dają Państwu świadomość większej kontroli nad chronionym obiektem. System CCTV poprzez przyporządkowanie zarejestrowanego obrazu video do zaistniałego zdarzenia pozwala na zidentyfikowanie przyczyny alarmu. Takie rozwiązanie pozwala na odtworzenie jego przebiegu oraz umożliwia przeglądanie zdarzeń poprzedzających wystąpienie sytuacji zagrożenia.

Rejestrator łączy w sobie funkcje multipleksera oraz magnetowidu cyfrowego. Umożliwia łatwą i nieskomplikowaną obsługę nawet przez niewykwalifikowany personel. Rejestratory cyfrowe wyparły magnetowidy z systemów telewizji przemysłowej i dzięki swojej niezawodności rejestratory są częściej stosowane od kart do rejestracji obrazu.

Powyższe informacje pochodzą ze strony www.satel.pl

Zdalny podgląd obrazu


Stosowane obecnie wraz z kartami do cyfrowej rejestracji obrazu oprogramowanie
pozwala użytkownikowi na wybór dogodnego dla niego sposobu zdalnego monitoringu. Oprócz klasycznych ustawień dla sieci lokalnych wiele kart pozwala również na bezpośrednie, telefoniczne „wdzwonienie się” do rejestratora, a także na monitoring przez sieć Internet.

Zdalny monitoring często stosowany jest w ramach jednego obiektu z zastosowaniem sieci lokalnej (LAN). Konfiguracja serwera rejestrującego jest wówczas stosunkowo prosta, w programie głównym definiuje się jedynie numer IP serwera (przydzielony przez informatyka) i podaje numer portu, przez który będzie się odbywała komunikacja.

Serwer zostaje podłączony do systemu informatycznego i powinien być widoczny dla pozostałych urządzeń w przedsiębiorstwie. Komunikacja odbywa się wówczas najczęściej za pomocą protokołu TCP/IP.

Nieco bardziej skomplikowana jest konfiguracja systemu przeznaczonego do bezpośredniego połączenia telefonicznego. Najczęściej jednak oprogramowanie
posiada możliwość ustawienia odpowiednich parametrów, takich jak np. wywołanie zwrotne (serwer po odebraniu połączenia rozłącza się i łączy z numerem, z którego zainicjowano połączenie, tak by nie obciążać użytkownika tego numeru kosztami
połączenia).

Jeżeli serwer jest podłączony do sieci Internet i użytkownik zna jego adres IP, to również przy wykorzystaniu telefonu, po uzyskaniu połączenia z wybranym numerem dostępowym do Internetu, jest w stanie telefonicznie monitorować rejestracje wizyjna z poziomu przeglądarki WWW lub aplikacji klienta sieciowego. Najważniejszym elementem, wymaganym do zdalnego monitoringu przez sieć Internet, jest stały adres IP, który musi posiadać serwer rejestrujący.

Oferowane na rynku karty pozwalają monitorować zdalnie najczęściej na dwa sposoby: z zastosowaniem specjalnej aplikacji typu Remote Controller, będącej tzw. Klientem Sieciowym oraz przez przeglądarkę WWW korzystającą z technologii Java. Każde z tych rozwiązań posiada swoje zalety i wady, często uzależnione od celu, do którego zdalna transmisja ma być użyta.

Monitoring „na żywo” jest to najprostsza forma zdalnego monitoringu, która umożliwia każde oprogramowanie, służące do tego celu. Podkreślić jednak należy, ze na skutek opóźnienia, wynikającego z ograniczonej przepustowości łącza, obraz widoczny na ekranie zdalnego komputera może przedstawiać zdarzenia, które wydarzyły się nieco wcześniej.

Dlatego zawsze warto sprawdzić czas wyświetlany na obserwowanym obrazie; jest to czas serwera, a wiec właściwy czas zdarzenia. Problem opóźnienia czasowego jest oczywiście najbardziej dostrzegalny podczas połączenia się z serwerem przez linie telefoniczna. Nieco bardziej zaawansowane oprogramowanie pozwala na połączenie się z kilkoma bądź kilkunastoma serwerami w jednej chwili, co umożliwia monitoring wielu oddalonych od siebie obiektów.

Zaawansowane oprogramowanie do monitoringu wizyjnego pozwala nie tylko na nadzór bieżących wydarzeń w obiekcie, lecz także na zdalne przeglądanie zarejestrowanego materiału.

Zasilanie


Zasilanie kamer przemysłowych to temat, który stanowi on często główną przyczynę wadliwie działającego systemu. Oferowane przez nas kamery zasilane są napięciem stałym 12V, oraz napięciem 230V.

Zasilanie 12V jest niewątpliwie najczęstszym zasilaniem wykorzystywanym w systemach telewizji przemysłowej. Przy doborze zasilacza w systemie telewizji przemysłowej bardzo ważne jest aby dobrać zasilacz o odpowiedniej wydajności prądowej. Najczęściej stosowane kamery pobierają ok. 150mA a z oświetlaczem podczerwieni ok. 200mA.

Do zalet zasilania na 230V niewątpliwie można zaliczyć odległość, na jaką można przesłać to napięcie jak i powszechna dostępność sieci w instalowanych obiektach. Na tym jednak zalety zasilania tym napięciem się kończą. Wadą tego typu zasilania są na pewno względy bezpieczeństwa takiej instalacji.

Prawidłowy dobór różnego typu złączek, wtyków, okablowania oraz innych elementów dodatkowych jest wbrew pozorom niezwykle istotnym zadaniem dla każdego instalatora systemu CCTV. Źle dobrany przewód lub zasilacz zbyt niskiej mocy może skutecznie unieruchomić nawet najbardziej zaawansowany układ.

Najpopularniejsze przewody koncentryczne stosowane w CCTV: przewody jednożyłowe. Stosowane są do transmisji wizji z kamery, w przypadkach, gdy zasilanie poprowadzone jest niezależnie; przewody ze zintegrowanymi z żyłami zasilającymi.

Monitory


W systemach telewizji dozorowej monitory stanowią ważny element wizualizacji całego układu. Główną cechą wyróżniającą je od kineskopów używanych w domowych telewizorach, jest przede wszystkim ich specjalna konstrukcja zapewniająca dużo większą żywotność luminoforu.

Ważnym parametrem podawanym przy monitorach jest rozdzielczość obrazu, ilość wejść i wyjść sygnału wizyjnego, menu ekranowe (głównie przy monitorach kolorowych), a także toru audio.

Wyróżniamy monitory czarno-białe oraz kolorowe o różnych wielkościach przekątnej ekranu, np. 9, 12, 15 czy 20 cali. Warto również pamiętać o doborze monitora o odpowiedniej wielkości. Jeżeli monitor będzie wykorzystany sporadycznie, jedynie do ewentualnego podglądu materiału zarejestrowanego wystarczy monitor 12″-15″. W przypadku, gdy podgląd będzie prowadzony również na bieżąco przez operatora konieczne jest zastosowanie większego np. 20″ monitora.

Powyższe informacje pochodzą ze strony www.satel.pl

Wykonanie strony AAOO.pl - strony internetowe - https://www.aaoo.pl